Hatay benim kendi kişisel geçmişimde son derece önemli bir yerdedir. İlk işyerim İskenderun Noksel olması ve sonrasında bölgeye her bir nedenle gelmem, üniversite ev arkadaşımın Hatay’lı olması gibi kişisel sebeplerle bu kentle bağım hiç kopmamıştır. En son depremden bir yıl önce yıllık üniversite buluşmamızı gerçekleştirmek için geldiğim böylesi güzel bir şehre hafta sonu depremden sonra yeniden geldim.
Kentte gördüklerim benim için son derece büyük bir hayal kırıklığı idi. Bıraktığım kent yerinde yok. Hoş geride bıraktığımız hiçbir şey aynı biçimde kalmaz. Bu doğanın kanuna aykırıdır. Ama bu görüntüler çok fazla idi. Kentin üzerinden deprem sil baştan geçmiş. Gittiğim bu kent başka bir kentti pek de tanıyamadım ama yine de yeniden hayata kalkmaya bu kente gelin ve alışveriş yapıp, burada yaşayan insanlara umut olun, destek verin. Üstelik fiyatlar her anlamda çok uygun. Örneğin biz 3 büyük boy menengiç içip bir de bici bici yedik sadece 360 TL ödedik. Üstelik hepsi çok kaliteli idi.
Hatay İpeği

Tepsi Kebabı
Hatay tepsi kebabı için kelimeler kifayetsiz gelir. Genelde kasap fırın adı verilen yerlerde yapılıyor. Zırhla çekilen kıyma bölgeye has baharatlarla karıştırılıp, altı yağlanmış tepsiye diziliyor ve üzerine bol salçalı su dökülüp, en üstüne de domates biber konularak fırında pişiriliyor. Biz iki kişi aldık ve fazlası ile doyduk. Yanında sunulan ikramlar ve muhteşem pidesi ile yok böyle bir şey diyerek mekandan ayrılıyorsunuz.
Harbiye Şelaleri
Şehrin yüksek noktasında yer alan Harbiye Şelaleleri gerçekten görülmeye değer. Şehrin en az yara alan yerleşim yerlerinden bir tanesi. Kente gelenler mutlaka burayı görmeli. Manzarası da şahane.
Diğer Yapılabilecekler
Hatay kentinde yapılabilecekler bunlarla sınırlı değil. Çok özel bir künefe yiyebilirsiniz. Bölgeye özgü Belen tavayı deneyebilirsiniz. Hediyelik olarak kömbe, defne sabunu, zeytin, zeytinyağı alabilirsiniz. Hepsi de çok güzel.
Bu kente hepimizin bence bir borcu var. Kent ayağa kalkmak için çabalıyor. Yine de çok garip ama mutlular. Sanırım Hatay’lı olmak tam olarak bu. Her şeye rağmen burada kalmak ve mutlu olmaz. Bize ise onlara destek vermek düşüyor. Başka ne yapabilir ki?

