İşin özünde her dezavantaj doğru bir strateji ile avantaja dönüştürülebilir. En azından benim yaşam felsefem böyle ama elbette emeklilik benim için asla bir dezavantaj olmadı. O yüzden de bu yazıda sizlere kendi deneyimlerimden yola çıkarak emeklilik konusunda mentor yaklaşımı ile deneyim aktarımı yapmak istiyorum. Hadi dilerseniz başlayalım.
Şimdi bazılarınız tuzu kuru kadının emekli maaşı ile hayat nasıl ikinci fırsattır dediğini duyar gibi oluyorum ama işte durum hiç de böyle değil. En çok parası olan daha mutlu, daha sağlıklı değil. Evet para çok önemli ama para hayatın merkezi değil aracı olmalı.
Hiç paramız olmadan nasılsa öderiz diye kızımla kredi çekerek Karadağ tatiline gittik evet çılgınca gibi görünüyor ama emekli maaşım var mottosu vardı bir yerlerde. Alın size emekliliğin bir faydası hayallerinize sımsıkı sarılma, zaten bu konuya birazdan geleceğiz.
Şimdi tekrar şu maaşlar konusuna gelecek olursak ben şuna inanıyorum. Eviniz kira değilse, ultra lüksleriniz yoksa, okuyan ya da size muhtaç bireyler yoksa ulaşım noktasında problemler yaşamıyorsanız kolay olmasa da geçinebilir. Dün rutin kontrollerim için doktorumda idim. Öyle kötü örnekler karşıma yeniden çıktı ve ben yine şükrederek çıktım. Gittiğim devlet hastanesi idi. Emekli maaşım yetip yetmediği için değil, kendi doktorumun bir akademisyen olması ve işini iyi yapması idi gerekçem. Yani hayat biraz da seçimlerimizde. Emekli maaşımla özele gidemiyorum diye ağlayıp, inlemedim. Hoş benim asla ağlayıp inleme lüksüm olmadı ama ona da öfkelenmedim.
Lüksün sonu yok, istemenin sonu yok. İnsan doyumsuz bir varlık ama sağlığımız yerinde ise, sevildiğimizi hissediyorsak, sevdiklerimz yanında ise hayat çok güzel.
Emeklilik Nasıl Geçer?
Emeklilik ölümü beklemek değildir!
Emeklilik gereksiz insan olmak – fazlalık değildir
Emeklilik işe yaramamak hiç değildir.
Emeklilik çok ciddi bir fırsattır. Kendimden yola çıkayım. Yaşam yolculuğumda yemek yapmayı çok sevdiğimi keşfedip, aşçılık okumaya başladım ve bilin ne oldu? İnanılmaz iyi tepkiler alıyorum. Bu da beni çok ama çok mutlu ediyor.
Çocuklarım kendi yoluna gitti, emekli oldum yalnız kaldım ama kendi yalnızlığım ile ki çok korkardım bu duygudan, yüzleştim. Artık yalnızlığımla barıştım. Hatta sevdim.
Bir yerlerde unuttuğum kendime baktım. Vazgeçtiklerime, unuttuğum duygulara. Şimdi onlara bir fırsat vermem gerektiğini biliyorum. Ben de değerliyim. Mecburiyetlerim yok. Tembellik hakkım var. Bunlar inanılmaz zenginlik. Her sabah istediğim kıyafeti giyip kimseye hesap vermeden özgürce yürümek muhteşem.
Dedim ya hep ertelediğim o yurt dışı gezisini de yaptım. Seneye hedefim bir bisiklet almak ve Tolstoy gibi yaşlıyken öğrenmek. Bir sivil toplum kuruluşu gönüllüsüyüm. İnsanlara yardım ediyorum bu da kendimi değerli hissettiriyor. Yani işin özü emeklilik fırsattır. Hadi şimdi bir de siz böyle bakın, ne dersiniz? Olamaz mı, bence olur!